Fýkra Sevenlere.....

Yaþý bir hayli ilerlemiþ olan Mois, öðleden sonra, caddede yürürken, muhteþem göðüslü bir kadýn görür. Çok etkilenir ve kadýna yaklaþýr:

Adam yolda karþýlaþtýðý komþusuna çemkirir:
– Senin oðlan bizim duvara iþemiþ!
Komþusu onu sakinleþtirmeye çalýþýr:
– Caným çocukluk iþte! Affedin!
Adam sakinleþeceðine ses tonunu giderek artýrýp baðýrmýþ:
– Ýyi ama çiþiyle benim kýzýn adýný yazmýþ!
Býyýk altýndan gülen komþu:
– Vay çapkýn vay!. Desene, senin kýzý seviyor!
Kýz babasý homurdanýr:
– Üstelik yazý, bizim kýzýn el yazýsý!

Küçük bir kasaba da; caminin tam karþýsýnda, arsa sahibi arazisi üzerine bir genelev inþa etmeye baþlar. Ýmam ve cemaat buna þiddetle karþý çýkar. Ancak mal sahibinin kendi arazisi üzerine nasýl bir iþ yeri açacaðýna da yasal yoldan karþý çýkamazlar.Tüm cemaat tek yapabildiði þeyi, imamýn öncülüðünde, açýlacak bu genelev için her gün beddua eder
Ýnþaat ilerler ve açýlýþa birkaç gün kala her nasýlsa þiddetli bir yýldýrým düþmesi sonucu yerle bir olur.
Cemaat bu olaydan duyduklarý memnuniyeti saklama gereði bile görmez..Ancak genelev sahibi, cami imamý ve cemaatin direk veya indirek olarak bu hasardan sorumlu olduklarý iddasý ile camiye karþý tazminat davasý açar.
Cami imamý ve cemaat, savcýlýða verdikleri savunmalarýnda bu konuda herhangi bir þekilde sorumlu tutulmalarýna þiddetle itiraz ederler. Bu olayýn kendi dualarýndan dolayý olabileceði iddiasýný da asla kabul etmezler.
Gerekli tüm belgeler tamamlanýp mahkemeye günü geldiðinde Hâkim dosyayý dikkatle inceler ve taraflara döner:
- Açýkçasý bu konuda nasýl bir hüküm verebileceðimi bilmiyorum.. Ancak dosyadaki tutanaklara bakarsak ortada tuhaf bir durum var. Taraflardan birisi duanýn gücüne inanan bir genelev sahibi, diðeri ise duanýn gücüne kesinlikle inanmayan bir imam ve cemaati...!